حالمان خاکستری ست

یک دورانی از زندگی هر کسی هست که حالش "ای طور" است. نه خوب نه بد! فقط و فقط "ای بد نیستم" ، " ای خوبم" است! حال های " ای طوری مان" را برداریم و برویم چای دونفره بخوریم، گپ بزنیم و به حال های "ای طوریمان" بخندیم از آن خنده هایی که نمی دانیم دلیلش چیست. با کسانی چاییمان را بخوریم که روح و جنسشان از "خودمان" است حتی اگر در سردترین پاییز عمرمان باشد. می چسبد! یک دورانی در زندگی هست که نه همدردی میخواهیم نه همدلی، فقط به دنبال نشانی هایی از " هم فهمی" هستیم... "هم فهمی هایمان" حالهای "ای طوریمان" را درمان می کند. من "امیدکده ی" دلم روشن است، خورشید بی مضایقه بر ما خواهد تابید. سقوط آزاد...